Klik hier voor de foto's >>

Enkele moedige ochtendwandelaars hadden zich niet laten afschrikken door de onheilspellende hemel. Door weer en wind zouden zij het Moeraske verkennen, onder begeleiding van twee gidsen: Bart Hanssens van C.E.B.E. en Jan Pelckmans van 't Smelleken.
Toch bleef het tot laat in de ochtend spannend: een grijs wolkendek, met veel ochtendnevel en mist. Niemand die kon geloven dat na dagen onophoudelijke regenval de zon toch nog zou doorbreken. En jawel, vanaf 11.00 uur was ze van de partij. Nog niet sterk genoeg om het grasveld voor de picknick op te drogen, maar des te stralender en mild voor de namiddagactiviteit: natuurbeleving met alle zinnen op scherp.
Met adelaarsogen doorkruisten de natuurspeurneuzen het gebied, speurend naar al wat groeit en bloeit, naar huisjes, holletjes en nestjes en alle sporen van wilde dieren. Koningin Clothilde nam de kleinsten mee op sleeptouw doorheen het boslandschap, met oog voor hemel en aarde en alles wat daar tussen voelbaar en tastbaar is. In het atelier Kunstzinnige natuur werden dennenappels, zaaddoosjes, stengels en takjes omgetoverd tot varkenskopjes, egels, en gedrochten allerhande. Ondersteund en geïnspireerd door bronnenboeken en -foto's gingen kinderen aan de slag. Even verderop werd een heus bosmuseum opgetrokken: nestkastjes werden ineengeknutseld, kriebelbeestjes vonden voor even een onderkomen in een terrarium, de uilen en braakballen kenden voortaan geen geheimen, . En even verderop, diep in het moeras verscholen, boog commissaris Frans, bijgestaan door een 15-tal agenten in opleiding, zich over de moord in de poel . Of die uiteindelijk opgelost is, laten we even in het midden. Misschien keren we nog wel eens terug.

Ditmaal organiseerden we een zinnenstrelende wandeling, een wandeling die de smaakpapillen beroert. Een culinaire gids van Inverde vzw nam ons op sleeptouw doorheen het Zoniënwoud en vergastte ons met lekkers uit het bos. Geen dampende heksenbrij, geen toverdrankjes die ons in de zevende hemel brengen, maar smaakvolle hapjes met zorg bereid, boordevol vitaminen en mineralen. Al wandelend langs mooie wandelpaden en al proevend van het woud kregen we nuttige tips over wat je kan doen met wat er groeit in de natuur.
Als vertrekpunt voor deze wandeling kozen we voor het Rood Klooster, historisch complex aan de rand van het Zoniënwoud. Met de restanten van de voormalige abdij, haar vijvers, moerassen, natuurreservaat, speelpleintjes, gezondheidsomloop en eetgelegenheid bood deze site de mogelijkheid om er, in combinatie met de culinaire wandeling, een dagprogramma van te maken.

Klik hier voor de foto's >>

Ik weet niet hoe het komt maar zondag voelde ik mij terug wat "kind", zo het gevoel om in groep met de trein te reizen, dat heeft iets dat ik moeilijk kan omschrijven, in ieder geval, het tripje van Ternat naar Brussel begon al goed, mede misschien omdat ons jongste lid, Rafke erbij was en ik had zo 't gevoel dat hij er ook van genoot.
We waren met 12 aan 't station van Ternat en je kunt er over discussiëren of dat veel of weinig is om Brussel te gaan verkennen, maar voor mij zijn we nooit met genoeg! Ik was dus aangenaam verrast dat er in Brussel nog heel wat mensen stonden te wachten in 't Centraal station en uiteindelijk waren we met 25, een mooie groep voor één gids.
Onze gids was iemand met heel wat bagage, ik had zo 't gevoel dat hij elke boom in de Brusselse vijfhoek (tussen het Centraal station naar de benedenstad, richting zuid) wist staan, dat hij elk binnentuintje al bewonderd had en ook in de grotere parken voelde hij zich thuis. Ook over de inbreng van particulieren om wat groen te realiseren in onze hoofdstad wist hij onze aandacht te trekken. Zo was er die grote lege gevel waar een soort constructie van takken omhoog gehangen was en tussen die takken krioelde het van de mussen, dus, zelfs in zo'n drukke stad kan je, wanneer je het wilt de natuur als het ware aantrekken. Je moet er maar aan denken!
Hij had het ook kunnen regelen dat we de tuin van Poverello mochten bekijken een plaats waar daklozen kunnen tot rust komen, midden in het centrum maar omringd door hoge muren van de omringende gebouwen zodoende dat je in een oase van rust kan vertoeven.
Ook de typische straatjes, de terrasjes, de geklasseerde gevels, de plaats die door Brussel gecreëerd is om de jeugd de kans te geven recreatief bezig te zijn, voor dit alles wist hij onze aandacht te trekken.
Aan één van die oude gevels hebben we Muurleeuwenbek gevonden, een afhangend plantje dat graag groeit tussen oude bakstenen die ook nog wat vochtig moeten zijn, een plantje met paarse minuscule bloemetjes dat dus thuis hoort in de stad.
Dan was er het parkje op de Kleine Zavel, het Egmont en Hoorne park, zeer prachtig. Hier werden de doden van het St. Janshospitaal begraven in de 19 de eeuw. In1880 heeft architect Hendrik Beyaert dit park ontworpen. Hij voorzag 9 Buxusstruiken voor de 9 provincies. De graven Egmond en Hoorne werden op de grote markt door de Spaanse bezetter onthoofd maar hun graven bevinden zich dus in het midden van dit park. Rond de graven staan de beelden van 10 humanisten waaronder Mercator de geograaf en Rembert Dodoens, arts en botanicus ons beter bekend als de schrijver van het Cruydenboeck.
We zijn ook nog mooie stukken stadswallen tegengekomen en ook daar doet de natuur haar werk met een begroeiing van vlinderplanten, die je in Brussel veelvuldig tegenkomt.
Dit is maar een greep van de bezienswaardigheden waar we met veel plezier naar gekeken hebben, zeker een wandeling om nog eens te herhalen, maar wie er zin in heeft kan het ook op z'n eentje nog eens overdoen, hierna in volgorde de weg die wij gevolgd hebben.

De wandelroute:
Centraal Station - Sint-Jansplein - Villersstraat - stadwal - Goudblommetje in papier - Kapellekerk - Brigittinnenkerk - Tanneur - Poverello - Place de Jeu de Balle ( Vossenplein) - Jacqmottesite - Poelaertplein - Egmontpark - Wolstraat - het plantsoen van Egmont en Hoorne (Kleine Zavel) - Spaanse huizen - Kapellekerk - Cellebroersstraat - Klein Eiland - Stadhuis

Na afscheid genomen te hebben van onze gids met een warm applaus, zijn wij naar de kathedraal gewandeld om de slechtvalken te bewonderen. Al sinds 2004 nestelt er een koppel slechtvalken, een zeldzame roofvogelsoort. Het wijfje heeft begin maart vier eieren gelegd en tussen 1 en 8 april zijn de jongen uitgebroed. Aan de observatiepost konden we via schermen en de telescoop de jongen, de jacht op voedsel en het voederen van deze merkwaardige roofvogels volgen.
Spijtig genoeg vlogen het vrouwtje en het mannetje juist weg op het moment dat onze fotograaf van dienst geïnstalleerd was om foto's te schieten, zo gaat dat, de natuur laat niet op zich wachten en. Rafke, die was ondertussen ook in slaap gevallen!
Psst! Ga ook eens kijken op onze website www.natuurpuntternat.be, 't is nog maar een begin maar wij werken er aan!

Natuurpunt Ternat
Fransine De Ridder.

Het Boudewijnpark is een uitgestrekt geheel van bossen, weiden, moeraszones, parken en vijvers in de Molenbeekvallei in Jette en Ganshoren (100 ha). Je kan er rondkuieren tussen de voorjaarsbloemen, spelen in het park, vertoeven tussen de hoge beuken van het Laarbeekbos, en even verder, langsheen de knotwilgen, met paarden en koeien in de wei waan je je op het verre platteland. De ideale plaats dus om op die zondag een trio van wandelingen te organiseren. De deelnemers konden kiezen tussen: een gratis initiatie Nordic Walking, waarvan de begeleiding en het materiaal voorzien werd door het Nordic Fitness Center Brussels, een lentewandeling in het Poelbos en Laarbeekbos onder begeleiding van Erik Meerschaut en voor de kleinsten was er een keuteltocht, met andere woorden: een speurtocht naar de niet zo welriekende sporen van dieren. De dag werd afgesloten met een gezond hapje en een drankje.

Koeien in de hoofdstad!?
Deze maand gingen we koeien spotten in het Scheutbos. Dit ongeveer 50 hectare grote natuurgebied ligt in het noordwesten van Brussel en wordt sinds enkele jaren begraasd door taaie Gallowayrunderen met een hoog knuffelgehalte. Onder leiding van een ervaren gids genoten we van het natuurschoon en maakten we kennis met een grote variatie aan biotopen.
Daar in de buurt vonden we ook het Wilderbos met zijn bronnetjes, bosjes en zanderige hellingen. Hier vind je tal van vogelsoorten en diverse interessante planten.
Het werd een avontuurlijke, wilde wandeling in twee van Brussels mooiste natuurplekjes!

Het beschermde natuurgebied van de Vogelzangbeek (Anderlecht) ligt in een vallei die behoort tot het stroomgebied van de Zuunbeek. Sinds 1998 is een gedeelte ervan beschermd als gemeenschappelijk en natuurlijk erfgoed. Heel typisch voor het Pajottenland is de diversiteit van het landschap. Er zijn zowel beboste als moerassige zones, vochtige hooilanden, boomgaarden, akkers en weiland.

Op 13 januari nam Leo Camerlinck ons mee op sleeptouw in de Ukkelse natuur, of beter gezegd 'de schuun nateur'. We hebben, 'al dasjterend door de maur', niet alleen mooie plekjes ontdekt (bronnetjes in Kinsendaal, een moerassig gebied in Keyenbempt) maar ook heel wat nieuwe woorden geleerd: kikves, slangeratisj, stekerlapatte ... (ben niet zeker van de spelling). De wandeling eindigde in een leuk cafeetje met een gooi pint en een stukje bloedpansj. Leuk en lekker!

De jongerenwandeling ging door in 't schoon Vlaams en eindigde NIET op café.
Het werd wel gezellig onderweg. We zochten en vonden kleine diertjes in de bodem en onder dood hout. De zelfgemaakte blad-dia's waren prachtig.
Het tochtje met het hemel-oog werd ook gesmaakt, evenals de knolletjes van het speenkruid.
Kortom een leuke kennismaking met wat uitleg en veel doe- en spelactiviteiten.

Het beschermde natuurgebied van de Vogelzangbeek (Anderlecht) ligt in een vallei die behoort tot het stroomgebied van de Zuunbeek. Sinds 1998 is een gedeelte ervan beschermd als gemeenschappelijk en natuurlijk erfgoed. Heel typisch voor het Pajottenland is de diversiteit van het landschap. Er zijn zowel beboste als moerassige zones, vochtige hooilanden, boomgaarden, akkers en weiland.
Dit mooie gebied aan de rand van Brussel heeft grote een natuur- en wandelwaarde. Daarvan kunnen de cursisten van de cursus Natuur-in-zicht getuigen die op een koude maar zonnige zaterdagmorgen het gebied doorkruisten. Eens een eindje van de Bergensesteenweg verwijderd, vertoefden we in vredig landschap met enkel het geroep van een felgroene halsbandparkiet. Alles was breekbaar wit door de rijm. De lisdodde stond roerloos in het bevroren water. In de verte ontwaarden we hier en daar gebouwen en rokende schouwen van de stad, maar kortbij werd onze aandacht getrokken door de mooie herfstkleuren, gallen op een eikenblad, de knotwilgen, een meerkoet die over het ijs wandelde .
Het was het vroege opstaan meer dan waard!

Op die zonnige zondag trokken we naar het Moeraske, zonder vlindernet, maar wel met spiedende blik in de bloemrijke bermen. Niet tevergeefs! Naast vlinders zagen we het heggeranklieveheersbeestje, zeldzaam maar in Brussel steevast te vinden op ...heggerank! Even verder waren we diep onder de indruk van een reuzenvlieg, die na enig opzoekwerk de Hoornaarzweefvlieg bleek te zijn.